توضیح درباره چایی سبز و چای سیاه

چای سبز و چای سیاه، دو نوع چای شناخته شده هستند که بسیاری از افراد  معتقدند برای سلامتی و افزایش طول عمر مفیدند. چای سبز و یا سیاه ، هر دو از گیاه مشابه ای به نام Camellia Senesis  کاملیا سنسیس آمده است. طعم، رنگ و تاثیر آن ها بر سلامت بدلیل نحوه فرآوری و آماده سازی برای توزیع متفاوت آنها ممکن است تفاوت داشته باشد.

چای سبز:

روش تهیه چای سبز به این شیوه است که برگ های چای کمی اکسید شده و بلافاصله فرآیند اکسیداسیون توسط بخار یا به وسیله بو دادن در تابه های داغ و مخصوص متوقف می‌شود.
اکسیداسیون فرآیندی است که طی آن اکسیژن به وسیله برگ جذب شده و آن را خشک می کند. با بخار یا بو دادن، رنگ سبز برگ همچنان حفظ می شود که باعث می شود طعم چای سبز ملایم تر از چای سیاه شود.

چای سیاه :

برای تهیه چای سیاه،برگ های چای کاملا اکسید، خشک و قهوه ای رنگ می شوند. به همین دلیل است که چای سیاه در مقایسه با چای سبز غنی تر، قوی تر و تلخ تر است.
از آنجا که برگ های چای سیاه ۱۰۰٪ اکسیده شده، چای سیاه نسبت به چای سبز حاوی مقادیر بیشتری از تانن است. هفتاد و پنج تن از درصد چای برداشت شده داخل ایران و باغات و مزارع چایی شمال کشور صرف تولید چای سیاه می شود.

تفاوت اصلی بین چای سبز و چای سیاه ؟

چای منبع بزرگی از آنتی اکسیدان ها است. آنتی اکسیدان ها منابع مفیدی برای خلاص شدن از شر رادیکال های آزاد که به سلول های بدن ما آسیب می رسانند، کمک می کند. هم چای سبز و هم چای سیاه حاوی آنتی اکسیدان هستند که به نفع دستگاه های بدن ما است. چای حاوی کافئین نیز است، اما مقدار کافئین بین چای سبز و چای سیاه متفاوت است. چای سیاه نسبت به چای سبز کافئین بیشتری دارد. این عمدتا به دلیل فرآوری و اعمال متفاوتی است که روی برگ های چای اعمال می گردد.
افزایش تعداد مصرف کنندگان چای در سراسر جهان ثابت می کند که چای می تواند تغییرات قابل توجهی در سلامتی به ارمغان بیاورد. چای همچنین حاوی اسیدهای آمینه مفیدی است که به تقویت سیستم ایمنی بدن ما کمک می کند. همچنین چای خطر ابتلا به دیابت را کاهش می دهد. همه دلایل برای نوشیدن چای کافی است تا بدن ما از منافع آن بهره مند شود.